श्री राधारमणो विजयते
अगर ठाकुर जी आचरण देखते तो तीर मारने वाले व्याध का क्या आचरण था ? अवस्था देखते तो ध्रुव और प्रहलाद की क्या अवस्था थी ? विद्या देखते तो पशु योनि में उत्पन्न हुए उस गजेंद्र की क्या विद्या थी ? अगर रूप लावण्य सौंदर्य देखते तो तीन जगह से टेढ़ी उस कुब्जा का क्या सौंदर्य था ?
अगर धन देखते तो बेचारा छोटी सी झोपड़ी में रहने वाला अपने बालकों तक का पोषण न करने वाले सुदामा के पास क्या धन था ? अगथ वंश परंपरा कुल खानदान परिवार देखते तो विदुर दासी के पुत्र हैं और अगर आपके जीवन के पुरुषार्थों का अवलोकन करते तो संपूर्ण जीवन कारागार में बिताने वाले श्रीउग्रसेन का क्या पुरुषार्थ है ??
पर ठाकुर जी इन सब पर प्रसन्न हो गए। इन सब को अपने पार्षद के रूप में अवस्थित कर लिया। इन सब को अपनी परम सन्निधि प्रदान करी। क्योंकि ठाकुर जी ना आचरण देखते हैं, ना अवस्था देखते हैं, ना धन देखते हैं, ना स्वरूप देखते हैं, ना वंश को देखते हैं, ना पुरुषार्थ को देखते हैं।
अगर देखते हैं तो श्रीगुरुकृपा से प्राप्त हुई आपके अंतः करण में नृत्य कर रही श्रीभक्तिदेवी का दर्शन करते हैं। यही उनका स्वरूप है।। माधव को तो केवल और केवल भक्ति ही प्रिय है।।
।।परमाराध्य पूज्य श्रीमन् माध्व गौडेश्वर वैष्णवाचार्य श्री पुंडरीक गोस्वामी जी महाराज ।।
||Shree Radharamanno Vijayatey||
If Shree Thakurji would judge us by our behavior then how could the hunter qualify? If He would see the age or stage then how old are Prahlad and Dhruva? If He would go by knowledge or education then how could Gajendra, the elephant qualify? Or, if beauty, grace or poise be the criterion then was ‘Kubja’ who was bent at three places be beautiful?
If wealth be the qualification then where does poor Sudama, living in a hut and unable to even feed his children would have come in contention? If He would go by the lineage or the family background then Vidura is the son of a maid! Going a bit further, if the judgement was based on the objective of human pursuits or ‘Purushartha’ then how could Shree Ugrasena, who spent most of his life in prison be liberated??
But, Shree Thakurji showered His grace on all these subjects irrespective of anything. He chose them to be a part of His retinue. He blessed them with His proximity or ‘Param Sannidhi’! Because, Shree Thakurji does not see the behavior or mannerisms, nor the age, neither wealth, nor beauty, nor the lineage and not even the ‘Purushartha’!
If at all He sees anything then He does the darshan of Bhakti Maharani dancing within you by the grace of your Sadguru. This is His nature! Madhava only and only likes Bhakti!
||Param Aaradhya Poojya Shreemann Madhva Gaudeshwar Vaishnavacharya Shree Pundrik Goswamiji Maharaj||
यदि ठाकुर जी आचरणं दृष्टवान् स्यात् तर्हि बाणं पातयन्त्याः लुब्धकस्य आचरणं का आसीत्? यदि वयं स्थितिं पश्यामः तर्हि ध्रुवस्य प्रह्लादस्य च स्थितिः का आसीत् ? यदि वयं ज्ञानं पश्यामः तर्हि तस्य पशुरूपजातस्य गजेन्द्रस्य किं ज्ञानम् आसीत् ? यदि वयं सौन्दर्यस्य सौन्दर्यं दृष्टवन्तः स्मः तर्हि तस्य कुब्जस्य किं सौन्दर्यं आसीत् यत् त्रिषु स्थानेषु कुटिलम् आसीत्?
यदि वयं धनं दृष्टवन्तः स्मः तर्हि लघुकुटीरे निवसन् स्वसन्ततिं पोषयितुं अपि न शक्नोति स्म दरिद्रस्य सुदामस्य किं धनम् आसीत् ? यदि वयं अगथस्य कुलपरम्परां, गोत्रं, परिवारं च पश्यामः तर्हि विदुरः दासीपुत्रः अस्ति तथा च यदि भवतः जीवनस्य प्रयत्नाः पश्यामः तर्हि कारागारे एव सम्पूर्णं जीवनं यापयन्तः श्री उग्रसेनस्य प्रयासाः के सन्ति??
परन्तु एतत्सर्वं कृत्वा ठाकुर जी प्रसन्नः अभवत्। तान् सर्वान् स्वस्य पार्षदान् नियुक्तवान्। तेभ्यः सर्वेभ्यः सः स्वस्य परमसहचरतां प्रदत्तवान् । यतः ठाकुर जी न आचरणं पश्यति, न स्थितिं पश्यति, न च धनं पश्यति, न रूपं पश्यति, न वंशं पश्यति, न च प्रयत्नाः पश्यति।
यदि पश्यामः तर्हि श्री गुरुप्रसादेन प्राप्तं भवतः हृदये श्री भक्तिदेवीं नृत्यन्तीं पश्यामः। एतत् तस्य रूपम्। माधवः केवलं भक्तिं प्रेम करोति।
..परमराध्या: पूज्या: श्रीमन्ता: माध्व गौडेश्वर वैष्णवाचार्या: श्री पुण्डरीक गोस्वामी जी महाराजा:।।
